(Σκέψεις, απόψεις, εικόνες, γεύσεις, παράδοση με αφορμή......... τις ελιές)

Ελαιοπαραγωγός χρονιά είναι η φετινή χρονιά(2010) για το χωριό μας. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η πρακτική παρατήρηση της εναλλάξ απόδοσης της ελαιοκαλλιέργειας στη περιοχή μας που αξίζει να σημειώσουμε, ότι γίνεται με παραδοσιακό τρόπο χωρίς λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Γενικότερα, η γη της Γορτυνίας είναι  αγνή και παρθένα από κάθε λογής επιπτώσεις της σύγχρονης εντατικής παραγωγής. Έτσι γευόμαστε αγνό, βιολογικό ελαιόλαδο από τη γη που μας γέννησε και μας τρέφει ως ένα βαθμό μέχρι τώρα.

Το ελαιομάζωμα  ξεκίνησε στις αρχές του Νοέμβρη και συνεχίζεται ακόμα ανάλογα με την ευχέρεια των Κοκκινοραχιτών σε συνδυασμό με τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Γέμισαν τα χωράφια από κόσμο και αυτοκίνητα, φωνές και ραβδίσματα.         Η καλύτερη ευκαιρία για το χωριό μας να αποκτήσει ζωή!  Από τους πατριώτες μας που τελείωσαν τη συλλογή της ελιάς και «έβγαλαν» το λάδι τους, μάθαμε ότι η απόδοση ελιάς/λαδιού κυμάνθηκε από 4,6/1  έως 6/1.

Η ευχή στο χωριό μας για κάθε νέα παραγωγή είναι:

-Καλοφάγο το! Και επειδή με τις ευχές ταιριάζει και το κέρασμα-για να μην ξεχνάμε και τις παραδοσιακές μας συνήθειες- φτιάξαμε τηγανίδες με το φρέσκο λάδι.

Και χαλβά!

Βάλαμε και στο ψωμί για να θυμηθούμε ότι μια φέτα ψωμί με λάδι ήταν το πρόχειρο φαγητό που όλοι επιθυμούσαμε με λαχτάρα στη παιδική μας ηλικία, μιας και δεν υπήρχαν πολλές επιλογές.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι όλες αυτές οι λιχουδιές εξακολουθούν να είναι νόστιμες  και σήμερα. Μήπως επειδή αποτελούν τη βάση στη διατροφής μας ή μήπως έχουν περάσει στα κύτταρα μας; Ίσως και τα δύο.

29/11/2010

Μαρίνα Διαμαντοπούλου-Τρουπή