Οι φωτογραφίες θα μιλήσουν από μόνες τους.

Ήταν 24 Αυγούστου 2010, μια μέρα μετά το πανηγύρι, βγήκα στου «Σιέσι» κατά το σουρούπωμα και κατέγραψα με τη μηχανή μου το ολόγιομο φεγγάρι που μόλις ξεπρόβαλλε από τον Άγιο Κων/νο στο χωριό Αράπηδες.

-Πανσέληνος απόψε, σκέφτηκα, η νύκτα είναι μαγική, ας την απολαύσουμε. Το σκοτάδι έπεφτε σιγά-σιγά, τα πουλάκια σίγησαν και τα πλάσματα της νύκτας κινητοποιήθηκαν.

Η Δύση βάφτηκε με πορτοκαλί, κίτρινες, κόκκινες και μωβ αποχρώσεις, βγήκε ο αποσπερίτης και άναψαν τα φώτα των χωριών.

Τα τριζόνια έντονα ηχούν δίπλα μου. Απόμακρος ακούγεται ο ήχος των κουδουνιών των γιδιών που ανεβαίνουν στο βουνό για να ξενυχτίσουν.

Στο χωριό μας φωνές και γέλια ακούγονται από τα γεμάτα επισκέπτες σπίτια λόγω του καλοκαιριού.

Πώς να μην σιγοτραγουδήσει κανείς:

-Φώτα το φεγγαράκι μου να πάου στην αγάπη μου.
Φώτα ψηλά και χαμηλά γιατί έχει λάσπες και νερά.
Φώτα και χαμηλότερα να πάου γρηγορότερα.
-Εγώ φωτάου ως το πρωί κι όγιο ‘χει αγάπη ας πιλαλεί.

(δημοτικό αρκαδικό τραγούδι)

Χαρείτε και σε βίντεο το σουρούπωμα και την πανσέληνο κάνοντας κλικ εδώ

25/08/2010
Μαρίνα Διαμαντοπούλου-Τρουπή